گاهی ...

گاهی باید یک مادر باتجربه به گوشی ات زنگ بزند

یک دمنوش آویشن و کمی قطره بینی تجویز کند

آن وقت معجزه را با چشم های خودت ببینی که در کمتر از یک ساعت

پسرک دوتا شیشه آویشن را سر کشیده

بینی اش تخلیه شده

کاسه سوپ ش را خورده

و حالا در کمال آرامش، زیر پتوی سرخابی اش خوابیده

و این به یک معجزه می ماند برایم

پ.ن: یک بشقاب پفک و یک هات چاکلت برای مادری که باید در سکوت پای لب تاپ بنشیند، خوراکی قابل قبولی است

پ.ن: امروز به تاریخ 9 مهرماه، هوا بدجوری پاییزی شده

از صبح خبری از خورشید خانم نیست و این بادهای زوزه دار که اعصاب آدمی را بهم می ریزد و من در سکوتی که فقط می توانم نفس بکشم (چون میخواهم پسرک در سکوت خانه، کمی بخوابد) دارم پاییز را نفس که نه، زندگی میکنم