رمضان از نیمه گذشت

بعد از نیمه رمضان و میلاد امام حسن مجتبی(ع)

انگار زمین و زمان طور دیگری می شود

به قول دوستی انگار صدایی درونی ندا می دهد که شکم تهی دار، بیشتر بیندیش، بیشتر بخوان

گویی تمام یک سال گذشته و تمام سال های عمرت، سال به سال و ماه به ماه و هفته به هفته و گاه حتی روز به روز از ذهنت عبو می کند... خودت را سبک سنگین می کنی

ببینی کجا بودی، کجا هستی و قرارت با خودت بوده که کجا باشی

به خودت نمره می دهی

حرف هایی که باید شب قدر نجوا کنی را با خودت مرور می کنی

انگار که شب طلایی زندگی ت را بخواهی به بهترین نحو استفاده کنی و بهره ببری

عجیب حال آدمی در ماه رمضان خوب است

یک حال خوب ِبی نظیر، یک حس بندگی ِ ناب، کاش همه سال رمضان بود... رمضان با همه حال های خوبش

کاش اینقدر خوب بودن ها را تمرین می کردیم که ماندگار می شد... یک ماه برای تمرین خوب بودن، کم است!!!

پ.ن: خدایا یاری مان کن تا شب های قدرمان را قدر بدانیم