فاطرنوشت

این قدر روزمرگی ها دست و پام را بسته که فرصتی برای اندکی نوشتن هم پیدا نمی کنمیادم نیست آخرین باری که لب تاپ را روشن کردم کی بوده و چرا اگر بخواهم از این روزها بنویسم باید از جمعه های با برکت مان بنویسم که صبح هایش با ندبه های دورهمی شروع می شودو چقدر خیر و برکت دارد و چقدر حال دل مان را خوب می کنداز اربعین بنویسم که خدا را شکر رزق مان از خان کرم اهل بیت رسید هر چند کوتاه اما رسیدیم به خاک کربلاو نفسی تازه کردیماز التهاب و بحران های این روزها بخواهم بنویسم میشود مثنوی هفتاد منهمه چیز از یک باز...

مرگ، قطعى است. از دست رفتن، قطعى است. روزها كه میگذرند، مثل موشu200fهايى هستند كه طناب عمر ما را مىجوند. خواه ناخواه سرنگون مىشويم و در چاهu200fهايى مىافتيم و مىگنديم. گذشت زمانه، ما را به خاك بر مىگرداند، مگر اينكه قبلًا خودمان را بقايى داده باشيم و ذبح كرده باشيمu200f. (استاد علی صفایی حائری_کتاب حقیقت حج).....