فاطرنوشت

خدایا شکرتحتما هرچه برای مان مقدر می کنی،خیر استیا شافی...پ.ن: خدایا ممنونم در امتحان های سخت،صبورترم میکنی و درهای بی انتهای رحمتت را به روی مان می گشایی + نوشته شده در شنبه ۱۳ فروردین ۱۴۰۱ ساعت 13:37 توسط فاطر  |  بخوانید...

بگو چه چاره کنم؟...

این هفته ها و این روزها که درگیر فروختن خانه و خریدن خانه هستیممجبوریم که به خانه های مختلفی سر بزنیمگاهی فکر میکنم کاش وقتی تماس می گیریم برای دیدن خانه ای، خانه تخلیه شده باشد و ما باشیم و در و دیو...

از چندروز پیش درگیر یک دعوت سیاسی شده بودمبرنامه های این چندروزم خیلی شلوغ و پرترافیک بودنمیدانستم باید این دعوت سیاسی راقبول کنم یا نهنهایتا دعوت را پذیرفتمپ.ن: کلا دعوت سیاسی باشه و من رد کنم آیا؟!...

به این نتیجه رسیده ام که هرروزی که میگذرد چیزی که در من رشد میکند و قد میکشدعلاقه به نوشتن استنوشتن تنها راهی است که مغزم را سبک می کنداین واژه ها و این حرف های سرشار در سرم را آرام می نشاند روی صفحه...

گاهی وقت ها باید توی یه موقعیت خاص قرار بگیریم تا اون #من_پنهان مون خودش را نشون بدهمن همیشه فکر میکردم یه خصوصیت اخلاقی خاص را ندارمو چقدر عجیب هستن زن هایی که اون خصوصیت را دارندولی توی یک سال گذشته...

ساعت از 5 گذشته است که میرسم خانهخستگی یک روز کاری با همه حواشی و دغدغه های ذهنی ش در تنم جا خوش میکندولی وقتی میرسم دم خانه باید همان زن خانه دار همیشگی باشم و خانه ام به همان مرتبی همیشه و بوی غذا از آشپزخانه ام بلند باشدوارد خانه می شوم، لباس ها را در می آورم و به خانه و آشپزخانه سلام میکنمیادم می آید که خرید داشتیم و همسر هم امشب تا دیروقت سرکار استفکر این که باید دوباره لباس بپوشم و از خانه بزنم بیرون، کلافه ام میکندراه چاره ای نیستدوباره چادر چاق چور میکنم و میزنم بیرونخرید های ریز و درشت از نان و شیر گرفته تا خیار و گوجه و کاهو و قارچ و داروی سرماخوردگی و آویشن برای دم کردن و .... چندقلم دیگر! تا خریدها را انجام بدهم و برگردم خانه، 45 دقیقه ای وقت می گیرد.خرید ها روی میز آشپزخانه ولو ...

این هفته، به نسبت هفته عجیبی بود پر از خبرهایی که در نوع خودشون کم اتفاق می افتند از رتبه های کنکور و قبولی ها تا خبر بارداری چندتا از دوستانم که اصلا انتظارش را نداشتم و مهم تر از همه خبر چندتا خواستگاری غیرمنتظره دنیا همیشه پر از خبر و اتفاق بوده ولی بعضی وقت ها این خبرها و اتفاق ها اصلا قابل پیش بینی نیستن یا اصلا در منظومه ذهنی آدمی جا نمیشن انگار که مقدمات حادثه ها را طور دیگه ای چیده باشی و یهویی یه اتفاق دیگه رخ بده مات و مبهوت میشی بازیگرهای این داستان ها باید صبور باشن و صبوری کنند توی این بازی های روزگار هم بعضی ها بدجور کیش و مات میشن بعضی از ...